Intersecties - extra time

De expo Intersecties gaat niet alleen over de raaklijnen in het werk van Stijn Cole (°1978, woont en werkt in Seloignes) en Greet Van Autgaerden (°1974, woont en werkt in Mechelen), 'intersecties' kunnen we ook interpreteren als 'snijlijnen' die dwars doorheen de horizon van het klassieke, picturale landschap gaan.
Stijn Cole
In de bekende 'colorscapes' van Stijn Cole lijken de ingekleurde vierkantjes te trillen bovenop de rasters. Dat komt onder meer omdat de dikke toetsen verf met stevige penseelstreken net uit hun begrensd hokje lijken te ontsnappen.
De vlekken op het papier waarop Stijn Coles kleurengrids zijn gezet doen enerzijds denken aan het klassieke veldwerk met de schildersezel maar de notities eronder lijken het werk van een wetenschapper. Stijn Coles werk lijkt ergens het midden te houden tussen de twee, alsof hij werkt aan een eigen intrigerende 'hypothese' die waarschijnlijk nooit echt kan gestaafd worden.
Het uiterst gevarieerde landschapswerk van Cole bevat ook 'gesampelde' oppervlaktes van landschappen waarin rotsformaties met siliconen worden gemouleerd en afgegoten in brons. Ook daar gebruikt hij vaak een soort kadrage met vaste afmetingen.
Greet Van Autgaerden
Greet Van Autgaerden werkt vaak rond grenzen, overlappingen en intersecties tussen het artificiële en het natuurlijke. Vandaag raken de grenzen tussen de 'echte' natuur en vermenselijkte natuur door veredeling, genetische manipulatie, domesticatie en andere menselijke invloeden volledig opgelost in onze omgeving of het landschap.
In de reeks 'Picea abies' verkent de kunstenares de morfologie van sparrentoppen. Tijdens een fietstocht in de Hoge Venen ontdekte ze een apart groepje sparren die - ondanks ze opeengepakt stonden - toch elk een sterke identiteit vertoonden. Dat is vooral te wijten aan de grillige positie en richting van de takken in de toppen.
Door deze sparrentoppen individueel en centraal voor een klassieke blauwe lucht te plaatsen, verwijst Van Autgaerden naar de portretschilderkunst en krijgen ze elk een sterke individualiteit. Door ze samen in reeks te tonen lijkt er ook een zekere 'organisatie' in de kriskrassigheid van de takken te ontstaan. Alsof er doorheen de reeks een vreemde choreografie ontstaat.
Van Autgaerdens werk gaat net zoals dat van Stijn Cole voorbij de normatieve esthetische dimensies van het klassieke natuurlandschap, waarin een door de mens gedomineerd perspectief wordt omgekeerd en waarin de grenzen tussen mensen, wezens, natuur en dingen volledig worden opengebroken.
Uit de tentoonstellingstekst bij 'Intersecties' van Tm Joye

Bron: UiTinVlaanderen.be

Praktische informatie

Wanneer

Prijs

Gratis

Waar

The White House Gallery

Organisatie

The White House Gallery

Filter op categorie