|
|
De lichting 1900
 In deze tijd bestaat het Belgisch leger nog slechts uit beroepsvrijwilligers. België kent immers geen dienstplicht meer. Dat was ooit anders. Wie het boek ‘De loteling’ van Hendrik Conscience gelezen heeft, weet dat men lange tijd (tot de Eerste Wereldoorlog!) moest ‘loten’ wanneer men opgeroepen werd voor de legerdienst. Een laag of hoog nummer besliste of zoonlief onder de wapens moest of ‘uitgeloot’ was. Maar ook toen reeds bestonden er ‘achterpoortjes’: wie rijk was en een slecht nummer trok, kon zich vrijkopen en een vrijwilliger in zijn plaats naar het leger sturen.
De foto toont de ‘lichting 1900’ van Lovenjoel: een groep jonge mannen die zich na de ‘keuring’ in hun zondagse pak lieten vereeuwigen voor het nageslacht. Van links naar rechts staande Jules Wouters – Joseph-Alfons Furman – Jules Sorton – Louis Seldeslachts en een onbekende. Zittend: François Defilette – Achille Vanden Broeck – Omer Stroobants en Leopold Stroobants.
Met dank aan Emiel Smeyers Hulde aan de gesneuvelden
 
Tijdens de Eerste Wereldoorlog vonden in onze streek tal van vernielingen plaats. Zo werden in Leuven meer dan 1000 woningen in brand gestoken. Ook in Korbeek-Lo en Lovenjoel, gelegen aan de strategisch belangrijke weg tussen Leuven en Luik, werd hevig gevochten. Dit leidde onder meer tot de vernieling van de pastorie van Lovenjoel en het kasteel Vijverhof van Korbeek-Lo.
Er vielen ook tal van jongemannen die als soldaat dienst deden in het Belgische leger. In 1918 werd tegen de kerkmuur van de Sint-Lamber-tuskerk van Lovenjoel een gedenksteen opgericht ter ere van ‘onze helden gevallen voor het vaderland’. Op de linkerplaat stonden de namen van Theofiel Furman (+ Keyem 17 oktober 1914), Edouard Oversteyns (+ Ramskapelle 22 oktober 1914) en Marcus Struyf (+Veurne 22 oktober 1914). Op de rechtse plaat werd hulde gebracht aan de overleden inwoners van Lovenjoel.
Na de Tweede Wereldoorlog werd een nieuwe plaat geplaatst met de namen van de slachtoffers van deze oorlog. Elk jaar op 21 juli brengen de oud-strijdersverenigingen aan het monument hulde aan de slachtoffers van de beide wereldoorlogen.
Zo ook op 20 juli 1953. Op de foto het voltallige schepencollege (v.l.n.r.): Louis Terclavers, Frans Terclavers, schepen Albert Duquet die net gesproken had, Louis Vandeweyer, Jozef Ghijbels, François Cockx, Jules Wouters en Albert Vancampenhout.
Met dank aan Emiel Smeyers
  Upstairs Downstairs in Lovenjoel
Langs de Tiensesteenweg, bovenaan de zogenaamde ‘Zielenberg’, staat het gelijknamig kasteel in een landschappelijk waardevol parkgebied. Het bouwwerk dateert waarschijnlijk van na de Eerste Wereldoorlog. Bouwheer was advocaat Louis Vanden Broeck, de zoon van onderwijzer J.B. Vanden Broeck. Later woonde er Napoleon Dekeyser, geboren te Heverlee in 1897 en gestorven in 1970. De heer Dekeyser was samen met zijn broer zaakvoerder van Queen, een firma in wasmachines. Zij beheerden ook een houtzagerij in Roosbeek.
Tegenover het kasteel bevindt zich het hoveniershuisje, bewoond door Henri Roelants, postbeambte in Korbeek-Lo. Hij stond in voor het onderhoud van het domein, zijn vrouw was huidhoudster in het kasteel. De bijgebouwen, die het ‘Bladerhof’ genoemd werden, dienden als jachthuis en opslagplaats. Tijdens het jachtseizoen waren tal van notabelen, zoals notarissen, rechters en politici, te gast in het ‘Bladerhof’ en stond uiteraard wild op het menu. Frans Vanden Broeck, beter bekend als ‘Kanes’, was vele jaren jachtopziener bij de heer Dekeyser.
Na de dood van de heer Dekeyser veranderde het kasteel nog enkele keren van eigenaar. Het kasteeldomein ligt nu in parkgebied aan de rand van het Bruulbos.
Met dank aan Emiel Smeyers en dhr. Vanderstappen
 Nooit meer oorlog
Op 10 mei 1940 werd België aangevallen door de troepen van nazi-Duitsland. Voor de gewone mensen brak een tijd aan van onderdrukking, ontberingen, willekeurige aanhoudingen en wegvoeringen. Iedereen keek uit naar de bevrijding, die eindelijk aanbrak in 1944.
Ook in Bierbeek, Korbeek-Lo, Lovenjoel en Opvelp sloeg de oorlog diepe wonden. Er vielen in vele gezinnen slachtoffers: soldaten in actieve dienst maar ook tal van burgerslachtoffers van bombardementen en gevechten.
Verschillende inwoners werden naar de concentratiekampen gevoerd en stierven er van ontbering. Sommigen hadden meer geluk zoals Victor Goossens uit Lovenjoel. Hij werd als gewapend weerstander aangehouden door de Gestapo in 1943 en verbleef in de kampen van Breendonk en Buchenwald. Het duurde nog tot 16 juni 1945 voor hij kon terugkeren naar zijn ouderlijk huis. Hij werd feestelijk ingehaald in Lovenjoel.
De tweede wereldoorlog ligt meer dan 50 jaar achter ons en wij bouwen ondertussen aan een verenigd Europa. Aan de andere kant zien we in datzelfde Europa overal extreem-rechtse krachten opnieuw de kop opsteken. Samen met de slachtoffers van Bierbeek mogen we echter nooit uit het oog verliezen welke gruwelen de oorlog, de onverdraagzaamheid en het racisme veroorzaakt hebben.
Met dank aan Emiel Smeyers en Julien Piron
De tramstatie van Lovenjoel
Een idyllisch beeld van de Tiensesteenweg zonder dagelijkse file, maar met boerenpaarden ... en de tram.
Tot augustus 1952 reed tram 3 van Leuven over de Tiensesteenweg tot Lovenjoel. Op de foto herkent u zeker de terminus aan het kruispunt met de Stationsstraat, ter hoogte van verhuizingen Coppens.
Later werden de trams vervangen door bussen, die vanaf dan ook de woonkernen rond Sint-Camillus, Pimberg, Pellenberg of Bremt aandeden.
Wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van het openbaar vervoer in Leuven, kan in het gemeentehuis - dienst toerisme - het boek 'NMVB-SNCV-NKG Leuven-Louvain 1940-1990' van Paul Detige aankopen. Meer info - tel: 016 46 87 83.
De kleuterklas van Lovenjoel 1923 Een foto uit de oude doos: de kleuterklas van Lovenjoel in 1923.
De kleuterschool maakte deel uit van de meisjesschool en was gehuisvest in de huidige gebouwen van CC ’t Stichelke.
Let op de pelsen kraagjes. Wie een grote kraag droeg, was van rijkere komaf. Het meisje op de eerste rij was overigens enig kind. Andere kinderen droegen geen kraagje of een minder groot exemplaar. Velen waren immers afkomstig uit een groot gezin en moesten de klederen van hun oudere broers en zusjes ‘afdragen’.
Met dank aan Christiane Collaer
|
|
