Hieronder vindt u enkele foto's uit de oude doos. Heeft u zelf ook nog een oude foto en liefst ook wat meer informatie erover? U kan deze ook publiceren op onze website, neem contact op met Liebrecht Salen of Gerda Godefridi in het gemeentehuis - tel 016 46 87 84 - e-mail: info@bierbeek.be .  De aanleg van de E 5 (nu E 40)
Waarschijnlijk heeft er niets het wijdse landschap van Bierbeek zo ingrijpend veranderd als de autosnelweg E 5, later omgedoopt tot E 40.
De plannen voor een autosnelweg dateren van 1967. Op de diverse nationale wegen gebeurden talloze ongevallen en ook toen al waren deze zwaar overbelast. Zo telde men in 1965 al meer dan 20.000 voertuigen op de 'steenweg' van Leuven naar Tienen.
In 1969 begon men aan de onteigeningen van 'vak IV' van Heverlee naar Neervelp-Honsem, dat over het grondgebied van de toenmaige gemeente Bierbeek liep. In totaal moesten slechts een 10-tal woningen onteigend worden. De aanbesteding gebeurde in 1970 voor een bedrag van 533 miljoen BEF en de werken werden uitgeoverd door de firma Sogetra uit Brussel.
In 1972 ging de autosnelweg open en reeds een jaar later schreef de gemeente een brief om haar beklag te doen over de geluidshinder van de nieuwe autostrade. Het zou nog 25 jaar duren er er - samen met de plannen voor de HST- een oplossing kwam voor de gerechtvaardigde grieven van de Bierbeekse bevolking.
 Bloemen voor de winnaar
Het Sportcomité Bierbeek werd in 1947 gesticht door Henry Hendrickx, Edgard Vangoidsenhoven, Jan Torfs en Celestin De Coster. In september organiseerde het zijn eerste wielerwedstrijd ter gelegenheid van de ‘kleine kermis’. Na aansluiting bij de KBWB groeide het Bierbeeks Sportcomité traag maar gestaag. In die tijd werden in alle gehuchten kermissen gehouden en het Sportcomité organiseerde niet alleen de wielerkoers, maar baatte ook de danstent uit om deze te bekostigen. Jaar na jaar werden de koersen in Bierbeek meer bekend en de beste renners uit binnen- en buitenland kwamen naar Bierbeek: Rik Van Steenbergen, Herman Van Springel, Raymond Impanis en vele anderen. Tot in de jaren ’60 was een massa sportliefhebbers te Bierbeek present en Amand Evers presenteerde de wielerwedstrijden op zijn eigen karakteristieke manier. De bovenstaande foto uit de oude doos dateert uit 1953. De winnaar van de 8ste Grote Prijs van Bierbeek, de Nederlander Piet Haan, staat er zielsgelukkig bij wanneer hem de erepalm overhandigd wordt door Irma Vangoidsenhoven. Rechts op de foto staat onze bekendste streekrenner, Jef (Poeske) Scherens, die toen herstellende was van een zwaar ongeval.
 Het 4de leerjaar van de Zustersschool in Bierbeek
Tweemaal per jaar komen de meisjes oud-leerlingen van de Zustersschool van de Bergstraat te Bierbeek samen. Het is de klas die in het oorlogsjaar 1939 het eerste leerjaar startte.
De foto dateert uit 1943 (4de leerjaar).
V.l.n.r. op de eerste rij: Maria Reynaerts – Clara Jiroflée – Simone Sempels (+) – Mariëtte Cortoos – Denise Marchal en Alphonsine Nys
Tweede rij: José Verboomen – Eugenie De Ridder – Yvonne Christens – Maria Van Goetsenhoven – Madeleine Mestdagh
Derde rij: Mariette Valentin – Zuster Constance – Alphonsine Beauson (+) – Celine Moldenaers – Jacqueline Derèse – Hilde Hubin (+)
Met dank aan José Verboomen
Het cultuurcentrum de borre Op 4 oktober 1976 besliste de gemeenteraad van de toenmalige gemeente Bierbeek om een cultureel centrum te bouwen.
Er vloeide echter nog veel water door de Bierbeekse beken voor er met de bouw begonnen werd. Na tal van discussies werd deze beslissing uiteindelijk bekrachtigd werd door een meerderheid van de nieuwe fusiegemeente op 14 juni 1977.
Het cultureel centrum zou 'verrijzen' op een hellend terrein aan de Speelpleinstraat. De aanbesteding gebeurde pas in 1979 en ging naar het bouwbedrijf Huysmans uit Tessenderlo.
Op 29 december 1980 - de werken naderden hun voltooiing- werden de statuten van de vzw Cultureel Centrum Bierbeek neergelegd bij notaris Bosmans te Leuven. Zo kon in 1981 de werking opgestart worden onder de dynamische leiding van Miek De Kepper. Voorzitter van de raad van beheer was Victor Stuyck, ondervoorzitter Albert Ombelet en secretaris Pol Vanden Bempt.
Het CC de borre is erkend sinds 1 januari 1984, aanvankelijk in categorie C. Momenteel beschikt het cultureel centrum over een erkenning in de categorie Plus 1 (sinds 31 maart 1993). In september 2000 werd ons cultureel centrum uitgebreid met een creatief atelier, een dansstudio, een expressieruimte, nieuwe vergaderlokalen, een vernieuwd Borrecafé en een sportcomplex.
De vzw beheert het cultuurcentrum, de sporthal en de bibliotheek zijn gemeentelijk. Ook het buurthuis in Korbeek-Lo, De Velpe in Opvelp en de jeugdkolaken De Bemde (Korbeek-Lo) en Prodat (Lovenjoel) maken deel uit van het patrimonium.
 De gemeenteschool van Bremt
Jaarlijks start op 1 september een nieuw schooljaar. De poort op de bovenstaande foto sierde vroeger de muur van de gemeenteschool van Bierbeek-Bremt.
De ‘fundamenten’ van de gemeenteschool werden reeds gelegd in 1881 toen de gemeenteraad besliste om een nieuwe school te bouwen op het gehucht Bremt, naast de scholen die toen reeds bestonden in Bierbeek en Haasrode (dat toen ook deel uitmaakte van de gemeente).
Oorspronkelijk wilde men de school bouwen op een eigendom van de gemeente op de hoek van de huidige Lovenjoelsestraat en Katspoelstraat, rechtover de kapel.Het duurde nog tot 1887 voor de school gebouwd en ingericht was op de plaats waar ze nu nog staat, in de huidige Schoolstraat.
115 jaar geleden was er maar één klas met liefst 68 leerlingen! Pas in 1901 kwam er een tweede klas bij en in 1939 werd een nieuwe uitbreiding van de school aanbesteed. Door de oorlog was deze slechts klaar in september 1947. Vanaf dat ogenblik waren ook de kleuters welkom in de school in een nieuwe kleuterklas.
In 1961 werden de gebouwen nogmaals uitgebreid en in 1985 werd een nieuw voorontwerp goedgekeurd met een heel nieuw hoofdgebouw. In de oudere gebouwen huist nu de kleuterafdeling van de centrale school. De inrichtende macht koos voor een centrale lagere school, waarbij de bestaande scholen in Bierbeek-centrum, Opvelp en Lovenjoel alleen nog kleuterklassen zouden tellen.
De schoolhoofden van de school van Bierbeek-Bremt waren achtereenvolgens:
> Eugène Stevens (van 1887 tot 1915)
> Louis Vanhulst (1915-1928)
> Raymond Depré (1929-1959)
> Albert Deweerdt (1959-1970)
> Roger Detry (1970-1978).
> In 1978 fuseerden de verschillende gemeentescholen, schoolhoofd van de fusieschool werd Celestin Decoster, voorheen schoolhoofd van de school Bierbeek-centrum (1978-1982).
> Hij werd opgevolgd door Denise Noé (1982-1988)
> Sinds 1988 is Tony Van Aerschot directeur.
Wie meer wil weten over de geschiedenis van onze gemeenteschool, kan het boek ‘100 jaar gemeenteschool Bierbeek-Bremt’ aankopen in het gemeentehuis (kost € 25) of uitlenen in de bibliotheek.
 De Theresiakapel in het Meerdaalwoud
Wie over de Naamsesteenweg door het donkere Meerdaalwoud rijdt in de richting van Hamme-Mille, steekt verschillende gemeentegrenzen over: Leuven, Oud-Heverlee en ... Bierbeek. Aan het kruispunt van de Naamsesteenweg en de Walendreef - op het grondgebied van Bierbeek dus- staat deze kapel, opgedragen aan de heilige Theresia.
De kapel werd gebouwd naar aanleiding van enkele wonderbaarlijke genezingen van Athur Evrard, een jongen uit Nodebais. Bouwheer was de familie Vander Elst. Zij kregen de toelating om op staatsgrond een gebedshuis te bouwen volgens het plan van de Leuvense architect Paul Stevens. De kapel werd ingezegend op 1 juli 1930 door Mgr. Ladeuze, rector van de universiteit van Leuven. Tal van gelovigen uit de Vlaamse en Waalse buurdorpen waren daarbij aanwezig.
Met dank aan Emiel Smeyers
 De koninklijke wipmaatschappij La Liberté
De Koninklijke Wipschuttersgilde ‘La Liberté’ werd gesticht in 1861 als opvolger van de aloude Sint-Sebastiaansgilde, die afgeschaft werd door het Franse bewind.
Deze foto werd genomen ter gelegenheid van de inhaling van het nieuwe vaandel in mei 1952. Voor het lokaal Meulemans aan de Wipstraat (tegenover de melkerij) poseren een aantal wipschieters fier met hun nieuwe vaandel.
Men herkent onder anderen (v.l.n.r.) Louis Keyaerts, Armand Pardon, burgemeester Emile Drappier (met tricolore lint), Desiré Vandoren, Edgard ‘Garre’ Vangoetsenhoven, Armand Meulemans, Armand Devroey, Gustaaf Van Ham, notaris Bosmans, Joseph Vandenbosch (met vaandel), Jules Magits en Louis Dehennin.
Met dank aan Emiel Smeyers
  Een wonder van lucifers
Al van in zijn jeugd was Jules Pardon met lucifers bezig. Hij had de kunst van het bouwen met lucifers tot een ongeëvenaarde vaardigheid gebracht en wist daarbij de fijne mechanica bijna volledig te beheersen. Hieruit zijn een aantal kunstige bouwsels ontstaan die tentoongesteld werden in en naast het café ‘Berkenhof’ in Bierbeek. Zo vervaardigde Jules Pardon een uurwerk van 5 meter breed en 2,5 meter hoog met 1,2 miljoen lucifers. Met kosteloze middelen functioneerde het uurwerk als een soort beiaard, waarbij een hele reeks van astronomische, folkloristische en historische afbeeldingen te voorschijn kwamen. Het geheel werd elektrisch aangedreven met tandwielen gemaakt uit lucifers.
Nadien maakte Jules Pardon ook nog een kunstorgel, 5 meter breed en 3 meter hoog, met niet minder dan 1,5 miljoen lucifers. De ingebouwde afbeeldingen en bewegende poppen maakten van dit orgel een enig schouwspel.
Honderden bezoekers in het Berkenhof vergaapten zich aan dit ‘wonder van lucifers’. Jules Pardon overleed veel te vroeg op 28 oktober 1983, slechts 51 jaar oud.
Met dank aan Emiel Smeyers
 Het loze vissertje
In 1971 werd de vereniging ‘Het loze vissertje’ opgericht door Felix Geyssens en enkele vrienden. Omdat er geen visvijver bestond in de omgeving van Bierbeek-Bremt, besloot men zelf een vijver te graven in de Soveneelstraat op een stuk landbouwgrond dat ter beschikking gesteld werd door Louis Vranckx.
De vijver werd officieel geopend door burgemeester Denonville op 8 april 1972.
Maakten deel uit van de actieve kern vissers: Louis Vranckx, André Vranckx, Jeanine Benoit, Armand Geyssens, Constant Smets (sportleider), Roger Juchtmans, Roger Coopmans, René Verbelen en Emiel Devijver (commissarissen).
Bij de start waren er 42 leden, maar in 1973 waren er reeds 123 vissers aangesloten.
Naast de clubkampioenschappen waren er ook wedstrijden forelvissen, nachtvissen op paling en wedstrijden voor dames en kinderen (zoals op de foto). Vanaf 1976 daalde het aantal leden en verhuisden de loze vissertjes naar de vijver aan de Eikenbemde in Korbeek-Lo.
Met dank aan Emiel Smeyers en Paul Coopmans.
  Koninklijke Harmonie Sint-Hilarius 125 jaar jong
Op 14 januari 1877 – naamdag van de patroonheilige – richtten koster Adolf Daulmerie, burgemeester Franciscus Godts en Petrus Bosmans de muziekvereniging Sint-Hilarius op. In het eerste reglement stelt de fanfare zich tot doel: ‘de beschaving en verbroedering van de jeugd, de handhaving ener duurzame eendracht tussen hare leden en de bevordering en verspreiding der muziek’.
De eerste voorzitter was koster-organist Adolf Daulmerie, die de eerst muziekboeken samenstelde en een niet onverdienstelijk componist was. Na zijn overlijden in 1911 werd meester Louis Vanvracem voorzitter en in 1930 kreeg de fanfare het predikaat ‘Koninklijk’. Zes jaar later nam Guillaume Vanderwegen de fakkel over.
In 1952 vierde de Koninklijke Fanfare Sint-Hilarius zijn 75-jarig bestaan, waarbij de bovenstaande foto genomen werd. Op de foto staan zowel muzikanten als steunende leden.
Centraal op de foto (op de eerste rij achter de grote trom in zwart kostuum) merken wij de kersverse voorzitter August Van Aerschot, het toenmalig schoolhoofd van de gemeenteschool. Rechts bovenaan staat Celestin Decoster, die secretaris werd in 1952, sinds 1976 kassier tot enkele jaren geleden. Rechts naast het vaandel merken wij Albert Denonville, tot heden erevoorzitter van onze harmonie.
In 1973 startte de muziekschool van onze fanfare onder impuls van Jean-Paul Geysens. Deze nam in 1988, na het overlijden van ‘meester’ Van Aerschot, de voorzittershamer over. De Koninklijke Harmonie gaat de nieuwe eeuw in met een jonge groep gemotiveerde muzikanten.
Met dank aan Michael Vanhulst en Jean-Paul Geysens
 Het psychiatrisch centrum Sint-Kamillus
Bierbeek is in brede welzijnskringen bekend vanwege zijn psychiatrische inrichtingen.
Een van de oudste en bekendste psychiatrische klinieken is Sint-Kamillus, op de Krijkelberg op de grens tussen de gemeenten Korbeek-Lo en Bierbeek. Op 26 mei 1928 kochten de Broeders van Liefde hier een 64 ha grote boerderij op. Men kreeg de toelating om een kliniek te bouwen voor 800 patiënten. Om alle bouwmaterialen ter plaatse te brengen werd zelfs een aftakking gemaakt van de spoorlijn Brussel-Luik.
In juli 1932 werden de eerste patiënten opgenomen in het Sint-Vincentiuspaviljoen. De bouwwerken duurden tot 1935 toen het administratief gebouw verrees met zijn opvallende 50 meter hoge toren, die een waterreservoir herbergt van meer dan 200 m³. De stijl waarin de gebouwen opgetrokken werden, noemde men Brabantse neorenaissance. In 1934 werden er 803 'geesteszieke' patiënten verzorgd door 79 personeelsleden, waarvan de helft broeders. Tijdens de laatste oorlogsjaren steeg het aantal patiënten tot meer dan 1.000. Er woonden toen meer mensen in Sint-Kamillus dan in het dorp Bierbeek.
Maar ondertussen veranderden tal van wetten, kwamen er steeds minder gedwongen opnames en steeds meer 'vrijwillige' opnamen. Momenteel is Sint-Kamillus erkend voor 417 patiënten die verzorgd worden door ongeveer evenveel personeelsleden.
Met dank aan Luc Croes
  De watertoren van Bierbeek
Vanuit alle kerndorpen zichtbaar vormt onze watertoren een baken in het glooiende Brabantse landschap. Ook voor de voorbijrazende autobestuurders op de E 40 en de voorbijzoevende treinreiziger is hij een herkenbaar gegeven. Niet voor niets wordt de watertoren, modern gestileerd, sinds enkele jaren gebruikt als het nieuwe logo van onze gemeente.
De watertoren werd gebouwd in 1969 door de Ateliers de Construction de Jambes-Namur. De constructie kosstte in die tijd 5,7 miljoen frank (€ 141.300). De watertoren heeft een inhoud van 500 m³, is 29 meter hoog en bevindt zich op een hoogte van 103 meter. Onze watertoren bedient behalve onze eigen gemeente ook Pellenberg, Kessel-Lo (gedeelte Trolieberg) en Lubbeek. In 1993 werd hij grondig gerenoveerd en werd de karakteristieke 'mondiale' schildering erop aangebracht. Onze watertoren staat dan ook niet alleen symbool voor zuiver water, maar ook voor een proper leefmilieu en een open venster op de wereld.
 Met 20 kinderen aan tafel...
Een halve eeuw geleden waren de gezinnen een flink pak groter dan nu.
Toch haalden héél kroostrijke gezinnen toen ook al de krant. In Bierbeek, bijvoorbeeld, woonde het 20 kinderen tellend gezin van Louis en Virginie Struyf-Delville.
In een krant van 1951 lezen we:
"Over eigen gewin en gezin mag de 61-jarige Louis Struyf geluk gewenst. Die woont daar op de Oude Geldenaaksebaan als vader van 20 kinderen. Fier toont hij ons een diploma terwijl vrouw Virginie vertelt: " Ik ben er nu 48 en gehuwd sinds 1923. Van de 20 kinderen zijn er nog 15 in leven, waarvan nog 11 thuis".
Op onze vraag of tussen die grote hoop geen twee- of drielingen joelen, lacht de welgedane Virginie, die de verstelnaald vlug hanteert : " Toch niet, het ging met één seffens, en ze waren allen even welkom." Aan de gezichten van de meisjes te zien stellen ze het er goed en wordt er bewaarheid wat het spreekwoord zegt: " Hoe meer zielen, hoe meer vreugd".
De echtgenote, Nieke Delville, heeft haar echtgenoot en enkele van haar kinderen overleefd en is op 100-jarige leeftijd eind 2004 overleden.
Met dank aan Emiel Smeyers uit Kessel-Lo
  Kon. Sint-Sebastiaansgilde 450 jaar oud
In 1553 richtte Jan de Ligne, graaf van Arenberg en baron van Bierbeek, de Bierbeekse Sint-Sebastiaansgilde op. In die tijd werden de Brabantse dorpen en steden geteisterd door oorlogen en verwoestingen. Als verdediger van het geloof voerde Keizer Karel V voortdurend strijd tegen Franse, Duitse en Gelderse protestanten. Ter verdediging richtten zijn edelen schuttersgilden op. Na de beëindiging van de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) verloren de gilden hun oorspronkelijke betekenis en tijdens de Franse overheersing werden zij zelfs afgeschaft. Toch bleven vele gilden clandestien bestaan, zo ook de Bierbeekse Sint-Sebastiaansgilde. Na interne problemen werd in 1948 een nieuwe start genomen. In 1953 vierde de gilde haar 400-jarig bestaan onder leiding van hoofdman Cyrille De Coster. De bovenstaande foto werd genomen bij de ontvangst in het gemeentehuis. Centraal staan burgemeester Lodewijckx en deken Wuyts, naast Dr. J.Verbesselt, conservator van het folkloristisch museum te Brussel. Nadien was er een groot volksfeest op de terreinen van Hoger-op Bierbeek, in aanwezigheid van tal van schuttersgilden van Brecht, Herentals en zelfs uit Nederland.
Er werd een volksdansgroep opgericht in 1971 en 7 jaar later verleende het Hof de toelating om de Sint-Sebastiaansgilde ‘Koninklijk’ te noemen. In 1984 en 1991 richtte men de Brabantse Gildefeesten in. Op 25 juni 1995 schonk men een nieuw Sint-Sebastiaansbeeld aan de Sint-Hilariuskerk. Bij die gelegenheid werd ook het 200 jaar oude vaandel ingelijst en aan het gemeentebestuur geschonken. Het hangt nu nog steeds in de inkomhal van het gemeentehuis.
De gilde neemt jaarlijks deel aan drie provinciale kampioenenschietingen op de staande en de liggende wip. Na de derde schieting houden de koningen van de gilden een wedstrijd op de staande wip. Diegene die wint, mag zich een jaar lang koning van Brabant noemen en dient het volgende jaar de gildefeesten in te richten.
 De Dorpsstraat 70 jaar geleden!
Een foto uit de jaren 1940 met het dorpscentrum van Bierbeek. Gaan we even mee van rechts naar links op deze oude foto?
Niet op de foto - ter rechterzijde- stond op de hoek het café van Vital Boghe, later van Marcel Boghe. In het huis ernaast - rechts op de foto - bevond zich de woning van Van Elderen, groothandelaar in veevoeders. Nu is hier café het Zwaluwnest gehuisvest. In het huis ernaast woonde koster Doelmarie, daarna Julia Christens. In het kleine witte huisje woonde Simon Minnoye. Het grote huis werd bewoond door de gemeentesecretaris, de heer Van Schoonbeeck. Nu is er de dorpswinkel. Daarnaast woonde 'Evers de garde'. Naast de Mollendaalbeek woonde en werkte "Jefke de schoenmaker", Jozef Van Goedsenhoven.
Aan de overzijde van de straat (links op de foto) merkt u de kerkhofmuur, waarop toen nog affiches geplakt werden. Enkele meters voor de muur staat een uit de kluiten gewassen telefoonpaal, waar toen - naar 't schijnt- menig dronkelap tegenaan gelopen is. Momenteel zou hij overigens midden op de rijweg staan...
U herkent zeker ook het café 'In de molen', uitgebaat door maalder Van Autgaerden en echtgenote Julia Billiau. Het pittoreske café is gelukkig quasi onveranderd gebleven.
Wat niet kan gezegd worden van de Dorpsstraat: geen kasseien meer, geen graspleintje voor de kerkmuur, de rijweg veel breder dan vroeger en afgezoomd met paaltjes en kettingen... De vooruitgang - en het overmatig autoverkeer - eiste ook hier zijn tol.
Met dank aan Emiel Smeyers.
 Téres de Garde
Van lang voor de eengemaakte politie dateert deze foto van een van onze bekendste veldwachters: Téres de garde, die veldwachter van Bierbeek was van 1918 tot 1955.
Walterus Evers zag het levenslicht op 5 mei 1889. Zijn vader, Antonius (Tone) Evers, was veldwachter te Bierbeek. Hij volgde na zijn middelbare school in het Sint-Pieterscollege immers bestuurswetenschappen, maar trad in 1918 in de voetsporen van zijn vader. Zijn studies kwamen echter goed van pas want hij fungeerde jarenlang als de ‘rechterhand’ van gemeentesecretaris Gust Goemans.
Téres bleef als ‘garde’ dienen onder 5 burgemeesters.In die tijd verscheen er ook geen informatieblad, vele mensen konden overigens niet eens lezen. De bevolking werd dan ook op de hoogte gehouden van de gemeenteberichten … door de garde. Met zijn geoefend stemorgaan kondigde Téres de Garde na de hoogmis aan het kerkportaal de nieuwtjes af. De garde droeg ook de oproepingsbrieven rond voor de militaire dienst.
Téres de Garde ging met pensioen in 1955 en werd opgevolgd door Camille Craps. Téres de garde overleed op 1 oktober 1973.
Met dank aan Emiel Smeyers en Amand Evers (zoon van)
 De tunnel van de HST te Bierbeek
In de loop van de jaren '80 besliste de regering om aan te sluiten op het netwerk van Hoge Snelheidstreinen dat vooral in Frankrijk in zwang raakte. Niet iedereen was er gelukkig mee dat er voor deze nieuwe spoorverbindingen vruchtbare landbouwgronden zouden verdwijnen. In Bierbeek stemde de gemeenteraad reeds in mei 1987 unaniem een motie tegen de komst van de TGV – later vernederlandst tot de Hogesnelheidstrein (HST).
Maar de ‘vooruitgang’ is niet tegen te houden, de hogesnelheidslijn (HSL) moest en zou er komen. Daarom startte de gemeente onderhandelingen en bedong een aantal verbeteringen: zo kwam er niet zoals gepland een hoog viaduct over de E 40 maar werd een tunnel van 770 meter onder de E 40 gegraven. De bedding van de nieuwe HSL werd op het niveau van de E 40 gebracht i.p.v. erboven, zodat hij beter in het landschap geïntegreerd werd.
Ook werd op kosten van de NMBS een aarden wal van 4 meter hoog aangelegd tussen de E 40 en de HSL en ten zuiden van de HSL (van de Daalstraat tot de grens met Boutersem). Waar dit niet mogelijk was, werd een geluidsabsorberend scherm geplaatst. Ook bedong men dat alle wegen vervangen werden door een nieuwe weg: dit gebeurde o.a. ter hoogte van de IJzerenwegstraat en Herpendalstraat en tussen de Keiberg en de Lovenjoelsestraat werd de 'Poelbloekweg' aangelegd.
Wat uiteindelijk niet behouden werd, was een nieuwe voetgangersbrug tussen de Keiberg en de Spiegelbosstraat. De werken aan de HSL startten in 1993 en einde 1994 was de tunnel onder de E 40 voltooid. Het duurde nog tot 1997 vooraleer de grondwerken langsheen de E 40 startten.
Ondertussen kwam de gemeente met de NMBS tot een opmerkelijke samenwerking: de leegstaande tunnel werd enkele jaren lang in huur gegeven aan de gemeente voor het stationeren van het wagenpark van de technische dienst. Zo werd van de nood een deugd gemaakt.
Met dank aan Julien Piron en aan de informatiedienst van de NMBS
 De molen van Ruisbroek
Al omstreeks 1234 is er sprake van een watermolen over de Molendaalbeek in het gehucht Ruisbroek. Hij werd gebouwd in opdracht van de abdij van Sint-Nicaise van Reims, die ook de kerk van Bierbeek en diverse hoeven en landerijen bezat. In 1561 werd de molen samen met de kerk afgestaan aan de Universiteit van Leuven.
Na een brand in 1740 werd de huidige molen gebouwd in de traditionele bak- en zandsteenstijl. Het woonhuis is voorzien van een eenvoudige rondboogdeur met druiplijst en rechthoekig bovenlicht.
Het bedrijf is niet langer actief als molen. Men ontvangt en bewaart alleen nog granen (tarwe, gerst, haver, maïs) en naargelang de kwaliteit worden die dan getransporteerd naar bloemmolens of veevoederbedrijven. Er worden ook veevoeders, hobbyvoeders en zaaigranen verkocht.
Meer over de activiteiten van de molen van Ruisbroek en over andere landbouwbedrijven vindt u in de brochure 'Landbouwleerpad Bierbeek', te koop bij de dienst toerisme in het gemeentehuis -tel (016) 46 87 83.
Met dank aan Patrick Huens.
 De molen Van Autgaerden op Meren
In 1833 richtte de familie Van Autgaerden op het gehucht Meren een windmolen op. Het draaiwerk dreef twee paar onafhankelijk draaiende molenstenen aan.
De familie Van Autgaerden, die deze molen uitbaatte, richtte later een elektrische molen op in het dorpscentrum, waar nu het café 'In de Molen' gehuisvest is.
De molen werd afgebroken rond de eeuwwisseling van 1900. Ook het huis vooraan, bewoond door de familie Drappier, werd na een brand afgebroken.
Met dank aan Gaby Evers.
 Het vaandel van de BJB Bierbeek
Op 26 juni 1932 werd de meisjeswerking van de Boerinnenjeugdbond (BJB) opgericht onder de stimulans van pastoor-deken Camiel Weicherding en de voorzitster van de Boerinnenbond, mevrouw Deridder. Er waren 23 aanwezigen en de eerste leidster was Pauline Verboomen. De BJB organiseerde vormende activiteiten over bloemen, groenten, breien, … maar was vooral een gezellige samenkomst met jongeren onder elkaar.
In 1944 liet men een vlag maken door de naaischool van het Heilig Hartinstituut van Heverlee. Op de foto poseert Germaine Evers (leidster 1944-1945) fier met de nieuwe vlag.
In 1950 maakten deel uit van het bestuur van de BJB: Florentine Verboomen, Clara Janssens (leidster), Margriet Deridder, Lucienne Meulemans, Lydie Vanden Bempt, Godelieve Dumortier, Delphine Huybrechts, Aline Van Humbeeck, Julia Drappier, Leonie Van Cauwenbergh en Odile Hendrickx.
In de loop van de jaren ’60 werd de BJB omgevormd tot de KLJ-meisjes, die in 1999 fusioneerde met de Chiro Jomensa tot Chiro Karoo Bierbeek.
Met dank aan Emiel Smeyers, Gaby Evers en Clara Janssens.
 Wapenstilstand 1919
Op 11 november herdenken we jaarlijks de wapenstilstand.
Op 11 november 1918 tekenden de de Franse, Engelse en Duitse generaals een document waardoor een einde gesteld werd aan de eerste wereldoorlog. Deze had aan miljoenen militairen en burgers het leven gekost en een groot gedeelte van Europa verwoest.
Na de Eerste Wereldoorlog riep de Belgische regering en Kardinaal Mercier de bevolking op om overal de bevrijding te vieren.
Zo ook in Bierbeek, waar we op het dorpsplein tussen de kerkhofmuur en het huidige café ‘In de Molen’ een grote groep feestvierders zien met centraal burgemeester Bosmans, pastoor-deken Jacobs en onderpastoor Deckers. Met kepie houdt veldwachter Antonius Evers een oogje in het zeil. Verder in de Dorpsstraat merken we enkele feesttentjes en de vlaggen van de geallieerde landen.
Met dank aan Gaby Evers
 Het kerkkoor Sint-Cecilia
Enkele foto's van het kerkkoor, waarschijnlijk rond 1948 genomen op het doksaal van de Sint-Hilariuskerk. Het kerkkoor zong elke zondag de eucharistievieringen en verder ook begrafenissen en feestmissen.
Op de foto's zien we met de rug naar de koorleden koster-organist Jozef Dockx, die koster was van 1919 tot 1960.
Op de foto zien we v.l.n.r. Amand Evers, Vital Vanderwegen, August Deridder, Cyriel Dams, Romain Van Autgaerden, André Huybrechts, Louis Verboomen, Marcel Boghe, Jules Huybrechts, Georges Verboomen (die de maat slaat), Cyriel Drappier en Vital Verboomen.
Het Sint-Ceciliakoor zong niet alleen de mis, maar organiseerde ook jaarlijks op de naamdag van Sint-Cecilia een groot feestmaal, waaraan heel Bierbeek kon deelnemen.
Met dank aan Gaby Evers
De zandgroeven BouillonOp de grens van Bierbeek en Haasrode bevinden zich de zandgroeven Bouillon. Deze firma baatte zandgroeven uit in de Merenstraat en in de Hoegaardenstraat (nu Herpendalstraat). Meer info hierover en ook enkele oude foto's vindt u op de website van de firma www.zandgroeven-bouillon.be > historie.
|
