|
|
Lucht
Afval verbranden in eigen tuin kan niet zomaar!
Op enkele uitzonderingen na is elke vorm van afval verbranden onderworpen aan een milieuvergunning. De wettelijke verbodsbepalingen willen de hinder voor de (onmiddellijke) omgeving maximaal beperken. Ze kaderen vooral binnen het beleid voor de beheersing van de luchtverontreiniging en de bescherming van de volksgezondheid. Afval verbranden in de tuin is veel schadelijker dan we denken. Bij ongecontroleerde verbranding van huishoudelijk afval en ‘onschuldig’ tuinafval zoals snoeihout en bladeren, kunnen tal van giftige stoffen (o.a. kankerverwekkende dioxines en polyaromatisch koolwaterstoffen) en zware metalen (zoals cadmium, kwik en lood) vrijkomen.
Zo wordt bijvoorbeeld vijventwintig percent van de dioxine-uitstoot veroorzaakt door vuurtjes in de tuin. De dioxine-emissie bij verbranding van afval in open lucht overschrijdt zo de wettelijke normen voor huisvuilverbrandingsinstallaties tot vijfduizend keer. Dioxine is één van de krachtigste en gevaarlijkste kankerverwekkers die in verschillende weefsels tumoren kan veroorzaken. Ook wordt de groei en ontwikkeling van kinderen er ernstig door verstoord.
U zelf en uw buurtbewoners ondervinden zeer veel hinder van de rook en dampen. Daarenboven veroorzaakt het opstoken van afval heel wat geurhinder.
Afval verbranden in de open lucht is dus streng verboden. Alleen plantaardige afvalstoffen van tuinen mogen verbrand worden in Vlaanderen, indien dit gebeurt op meer dan 100 meter afstand van boomgaarden, bossen, huizen, hagen,… In woonzones is afval verbranden helemaal niet toegelaten.
|
|
